Historia i kultura


W starożytności terytorium Albanii zamieszkane było przez Illirów i od nich wywodzą się obecni Albańczycy. W II w. p.n.e. dostało się pod panowanie rzymskie, a potem bizantyjskie. Na przełomie VI i VII wieku napłynęli Słowianie. Dominuje prawosławie w obrządku greckim. W XV w. Albanię podbili Turcy. Wiarę rzymsko-katolicką kultywują mieszkańcy gór na północnym wschodzie. Jest to ślad po przynależności Albanii do Imperium Zachodnio-Rzymskiego.

W 1443 roku wybucha pod wodzą Skandenberga pierwsze powstanie antytureckie. Od 1479 Albanię ponownie zajmują Turcy (bez kilku górskich enklaw). Pomimo okupacji tureckiej Albańczycy nie zatracili swojej narodowej odrębności. John Hobhouse, który towarzyszył Georgowi Byronowi w podróży do Turcji, podkreślał, że w innych prowincjach państwa tureckiego mieszkańcy mówili o sobie: „Jesteśmy Turkami” lub „Jesteśmy Chrześcijanami”, podczas gdy w Albanii tubylcy zapytani kim są, odpowiadali że są Albańczykami.

 

Na XIX wiek przypadło odrodzenie świadomości narodowej Albańczyków. W 1878 utworzono Ligę Albańską. W 1912 w mieście Vlora proklamowano niepodległość, ale granice wyznaczono tak, że znaczna część Albańczyków zamieszkuje kraje sąsiednie. W czasie II wojny światowej pod okupacją włoską, a następnie niemiecką. W 1991 zakończono płynne przekształcanie systemu politycznego z komunistycznego na demokratyczny. Albania aspiruje do członkowstwa w Unii Europejskiej.

 

Język albański należy do grupy języków indoeuropejskich, ale nie ma z nimi pokrewieństwa. Nie jest to język prosty, gdyż istnieją osobne tryby dla czasowników i odmiany w kilku czasach. Po II wojnie światowej Albańczycy mówili w kilku dialektach. Obecnie mówi się o dwóch głównych. W 1972 odbył się kongres językowy na którym ustalono podstawowe normy językowe.

 

Albańczycy są narodem bardzo gościnnym. Gość jest zawsze mile widziany. W Albanii nikt się nie spieszy, podobnie jak w innych krajach basenu morza śródziemnego. Ludność jest bardzo przywiązana do tradycji. W górach do dziś dominuje tradycyjny model rodziny, w której głowa rodziny, czyli mężczyzna decyduje o wszystkim.

 

Religia w niewielkim stopniu wyznaczała zasady etyczne, przegrywając rywalizację z prawem zwyczajowym (kanun). Albańskie prawo zwyczajowe stworzyło system prawny regulujący życie człowieka od urodzenia do śmierci. W jego skład wchodziły normy dotyczące organizacji społeczeństwa, prawo rodzinne, cywilne, karne. Najbardziej kontrowersyjną część prawa zwyczajowego stanowiła rodowa zemsta. Za zabójstwo, zranienie czy zniewagę odpowiadała wspólnota (rodzina) lub klan. Była ona zobowiązana w przypadku śmierci jednego z nich odnaleźć też jednego z członków wspólnoty, do której należał zabójca i dokonać zemsty. Prawo to obejmowało wyłącznie mężczyzn. Przed I wojną światową w skrajnych przypadkach, zemsta eliminowała do 19%mężczyzn w plemieniu.

Dlaczego Albania? / Nurkowanie / Noclegi / Dojazd / Cennik / O nas / Galeria / Kontakt

Polska Baza Nurkowa Albania - Saranda